باران و باد

baranobad — Wed, 30 Dec 2009 20:22:18 GMT

سلام دوستان عزیزم . خوبین ؟ خوشین ؟ سلامتین ؟ دلم برای همه تون خیلی تنگ شده .

عزاداری هاتون مقبول ! امیدوارم همیشه در پناه توجه و لطف و عنایت ائمه معصومین ( ع ) تو زندگی موفق و پیروز باشین .

خاله توران مهربونم ... تو کامنت ها فرموده بودین که من نیستم ! راستش بیشتر به خاطر شما دارم این پست رو میزارم ... به خاطر اعلام وجود !

خاله جون من همیشه به یاد شما و بقیه دوستای خوبم هستم . حتی موقع هایی که به باران

و باد سر نمیزنم ... خدا خودش شاهده مهر شما ۵ تا عزیز اینقد به دلم هست که اکثر اوقات

بعد نماز و همیشه هر وقت میرم حرم امام رضا (ع ) به یادتون هستم و واستون دعا میکنم ...

راستش گهگاهی یه موضوعاتی به ذهنم میزنه که باهشون وبلاگ رو آپدیت کنم ولی باز

نمیدونم چی میشه که از تصمیمم منصرف میشم . الانم همین جوری بداهه دارم می نویسم .

مثلا یک بار قرار بود جریان جالب آزمون کارگزاری بورس رو که ۲۲ آبان شرکت کرده بودم رو پستش کنم .

اون روز اتفاقاتی افتاد که خیلی عجیب و باور نکردنی بود ... تقلب بازاری بود سر جلسه

امتحان که تو عمرم ندیده بودم . نمیخوام حرف سیاسی بزنم ولی به نظرم بعد از جریان

انتخابات امسال و حرمت شکنی هایی که افراد و مسئولان نسبت به هم داشتن به نظرم

دیگه ما چیزی به اسم اجرای قانون تو کشورمون نداریم . مردم بیش از پیش در حق هم ظلم

و جفا میکنن ... کمتر به حقوق هم احترام میزارن و ... اون روز مراقب ها چند نفری و به طور

هماهنگ و جلوی چشم بقیه شرکت کننده ها به یکی دونفر از آشنا هاشون تقلب میرسونند .

در کمال آرامش و بی خیالی . برای من که تقریبا از ۲ ماه قبلش خودم رو برای این آزمون

آماده کردم دیدن اون صحنه ها سنگین بود ... باز خدا رو شکر خیلی زیاد زحمت نکشیده بودم

وگرنه خیلی اعصابم خرد میشد ... نکته جالبش اینجا بود که وقتی بعد آزمون با کنایه به یکی

از مراقب ها گفتم که خسته نباشید ! خیلی عالی انجام وظیفه کردین ! یکی از اون آقایون

مراقب که نگران بود من تخلف شون رو به سازمان بورس گزارش بدم در کمال خونسردی به

من گفتن : خب شما هم اگه کمک لازم داشتین اول جلسه به ما می گفتین ! ما کمکتون می

کردیم ! منم یه نگاه تند بهش انداختم و گفتم ترجیح میدم با تلاش و زحمت خودم قبول بشم

و بلافاصله داشتم محل آزمون رو ترک میکردم که یهویی یکی دیگه از اون آقایون مراقب

متخلف که به نظر خیلی هم متشخص می رسید صدام کرد و گفت خانم فلانی میشه چند

لحظه تشریف داشته باشین من شما رو نسبت به اتفاقی که افتاده توجیه کنم !؟ منم که

طبق قرار قبلی داداشم بیرون سازمان بازرگانی تو ماشین منتظرم بود که بلافاصله بعد

امتحان برای عوض شدن آب و هوای من یک مسافرت کوچیک دو روزه بریم نه وقت و نه

حوصله بحث کردن باهشون رو داشتم بهش گفتم من کاملا توجیه ام اتفاقا شما و همکاراتون

هستین که اگه من واسم مهم بود از مسئولان بورس منطقه ای خراسان که اتفاقا از

آشناهامون هستن میخواستم که به خاطر تخلفی که انجام دادین اولا توجیه تون کنن بعدشم

برابر مقررات باهتون رفتار کنن ... آقای متشخص و خوش تیپ خیلی خلاصه و مودبانه بیانات

فرمودن که خانم شما که در جریان نیستین ما برای کمکمون به اون خانم شرکت کننده یک

دلیل منطقی و موجه داشتیم ... نمیخواستیم بنده خدا از نون خوردن بیفته ! آخه این خانم

قبلا چند بار این امتحان رو شرکت کردن و قبول نشدن ... اگه این دفعه هم رد میشدن از

شرکت اخراج می شدن ! ما نیت مون خیر بوده ! گفتم دستتون درد نکنه ! عجب دلیل جالبی !

تمرکز بقیه شرکت کننده ها رو سر جلسه آزمون بهم میزنین که یک نفر از نون خوردن نیفته ؟

حالا من این مدرک رو بیشتر واسه کلاسش میخوام بگیرم بقیه که روی گرفتن این مدرک

واسه به دست آوردن یک شغل مناسب حساب باز میکنن چه گناهی دارند که حقشون رو این

جوری ضایع میکنین و بعدشم از مرکز آموزش های بازرگانی خارج شدم ... تو راه جریان رو

واسه داداش تعریف کردم . گفت واسه تو که بد نشد . حالا این جوری بهانت واسه جواب پس

دادن به من واسه قبول نشدن احتمالیت جور شد ! ... منم بهش گفتم : ها !؟ ... راستی شما

که حتما ناهارتون خوردین . به نظرت وقت میشه منم رسیدیم خونه ناهارم رو بخورم یا اینکه باید بلافاصله راه بیفتیم ؟ ( موضوع صحبت رو عوض کردم)

عجب بداهه طولانی ای شد ... ولی خب خاطره ای بود که هیچ وقت نمیتونم فراموشش کنم .

خاطره بعدی مربوط میشه به دیروز ! دیروزم برام روز فراموش نشدنی بود . چون دیروز ظهر کامپیوترمون رو سوزوندم !!! البته با کمک جریان برق !

دیروز حول و حوش ساعتهای ۹ صبح بود که یک سری اومدم نت . مشغول انجام یک سری

کار بودم که یک دفعه برق ها رفت ! ... سیستم خاموش شد . بعدش بلافاصله به محض

اینکه متوجه شدم برق ها اومده سیستم رو روشن کردم و ادامه کارم رو انجام دادم و وقتی

کارم تموم شد سیستم رو خاموش کردم . چند دقیقه بعدش که داداش کوچیکه ( داداش

کوچیکه از من بزرگتره ولی چون کوچکترین داداشمه بهش میگم داداش کوچیکه . خان

داداش هم که همون خان داداش و بزرگترین برادرم هستن . داداش هم که دومین برادرمه

که همه عشق و هستی و زندگی مه ... هم داداشمه هم بهترین و صمیمی ترین و

نزدیکترین دوستم ) اومد کامپیوتر رو روشن کنه روشن نشد و کاشف به عمل اومد که من با

کمک جریان برق سیستم رو سوزوندم ... برای لحظاتی من و داداش کوچیکه رفتیم تو

فکر ! فکر اینکه حالا بدون سیستم چه جوری ادامه حیات بدیم ! بهم گفت : طفلک بیچاره

پریسا ! حالا چه جوری میخوای بری تو اینترنت و تزیین سالاد و غذا یاد بگیری و بعدش بیای

پز بدی که سلیقه خودمه !؟ وبلاگت رو چه جوری میخوای بنویسی ؟ و ... منم واسه اینکه

لجش رو در بیارم گفتم : اتفاقا من هیچ تعلق خاطر خاصی به کامپیوتر و اینترنت ندارم ! اونم

گفتش وا ! تو چرا این جوری حرف می زنی ؟ مامانم در همون لحظه گفتن چون خواهرت این

روزها داره کتابهای مدیریتی زیاد میخونه . واسه همین این جوری رسمی حرف میزنه .

خلاصه ... من با داداش کوچیکه در حال گپ و گفت بودیم که داداش هم از سر کار تشریف

آوردن خونه و طبق معمول هر روز من تمام ماوقع و گزارشات مختلف منزل و دوستان و اقوام

و آشنایان رو داشتم به سمع شون می رسوندم که قبل از هرچیز جریان فرت شدن سیستم

رو تعریف کردم . واکنش داداش خیلی جالب بود . گفتن من چون پنج شنبه و شنبه امتحان

پایان ترم دارم و باید تحقیق هام رو به استادم تحویل بدم شدید سیستم لازمم ! پس باید

خودت تا فردا این قضیه رو حل کنی ! منم با خونسردی گفتم باشه . حلش میکنم تو نگران

نباش و فوری به داداش کوچیکه دستور دادم که کیس رو ببر پیش یه خدمات کامپیوتری که

تعمیرش کنن . اوشون هم گفتن که شرمنده آبجی ! من دارم میرم شهرستان دانشگاه و

یکشنبه بر میگردم . از خود داداش هم که نخواستم کامپیوترو ببره واسه تعمیر . چون داداش

کمی تا قسمتی تنبل تشریف دارن و فقط بلدن که برن سرکار ... و بقیه کاراشون رو اعم از

خرید جوراب - چیپس و پفک و حتی زن گرفتن و خواستگاری رفتن رو من براشون انجام بدم

. حتی وقتی مریض میشن من رو میفرسته پیش دکتر که واسش دارو بنویسن ! حتی این

اواخر پیدا کردن شریک زندگی شون رو هم به عهده من گذاشتن که من فعلا به دلیل گرفتاری

و به قول دوستان رسیدن به درس و مشق هام ! از زیر بار این مسئولیت مهم شانه خالی کردم ....

خلاصه تنها چاره ای که برام باقی مونده بود این بود که از دختر خالم که خونشون هم نزدیک

ماست خواهش کنم تا شنبه کیس شون رو به من قرض بدن تا داداش بتونن به تحقیقاتشون

برسن . و دیروز به دخترخاله زنگیدم و ایشون هم گفتن که مشکلی نیست عزیزم فردا صبح

خودم میارمش . اما ظهر وقتی از کلاس برگشتم خونه دیدم که داداش خودشون بهتر از من

قضیه رو حل کردند و در عرض دوساعت یک سیستم جدید و عالی خریده بودن و بعدشم

بلافاصله از من خواستن که پیچ گوشتی و انبردست و سایر لوازم رو برای مونتاژ کردن

سیستم براشون بیار م و بهشون کمک کنم و در عرض ۳ ساعت سیستم جدید رو راه اندازی

کردیم و کاشف به عمل اومد که سیستم قبلی هم با تعویض سی پی یو میتونه به حیاتش ادامه بده !

منم بلافاصله بعد از نصب ویندوز و وارد شدن به اینترنت اول چندساعتی رو برای تهیه یک

تحقیق ۳۰ صفحه ای در مورد تربیت بدنی واسه امتحان فردای داداش صرف کردم و براش

پرینت گرفتم و بعدشم بعد از رفتن به یک مهمونی یهویی که می باید ذر معیت خان داداش و

خانمش می بودم بلافاصله به باران و باد اومدم تا از این طریق هم ثبت خاطراتی کرده باشم و

هم عرض ادب و ارادتی خدمت دوستان به خصوص خاله توران عزیزم که جویای احوالات حقیر

بودند ...

روز و روزگارتون خوش و خرم ...

در پناه خداوند سلامت و موفق و زنده دل باشین ...

محرم ...

baranobad — Wed, 23 Dec 2009 04:34:18 GMT

محرم ماه الفت با جنون است

چراغ کوچه هايش بوي خون است

محرم حرمت خون است و خنجر

تلاطم مي کند حنجربه حنجر

مرا سوداي زينب در به در کرد

نصيبم جرعه اي خون جگر کرد

ز فرط تشنگي بي تاب گشتم

عطش ديدم ز خجلت آب گشتم

چه ها گويم ز مَشک تيرخورده

ز دست ساقي شمشير خورده

به خاک افتاد مشک از دست ساقي

دو عالم پر شد از بوي اقاقي

عشق اصیل و واقعی

baranobad — Mon, 14 Dec 2009 18:31:18 GMT

عشق بدون علاقه مندی به رشد روحی هرگز بالنده و رشد دهنده نخواهد

بود .

عشق حقیقی مستلزم تغییر خود است ... اما این تغییر به معنای فدا کردن

خود نیست بلکه باید باعث بسط و توسعه خود گردد .

عشق یک احساس نیست . عشق جنبش و فعالیت است . عشق اصیل

مستلزم تعهد و به کار گیری خرد است .

عشق واقعی احساسی نیست که ما را از خود بی خود کند بلکه تصمیم و

انتخابی است که از تفکر و تعهد ناشی میشود .

عشق اصیل فعالیتی در جهت سرشار کردن مجدد خود است و در حقیقت

چیزی بیش از این است .

عشق اصیل خود را تحلیل نمی برد بلکه موجب گسترش خویش می گردد .

خود را تهی نمی کند آن را سرشار میکند .

وقتی خود را گسترش میدهیم به حیطه ای جدید و نا آشنا گام می نهیم ...

به خودی جدید و متفاوت تبدیل می شویم ... کارهایی میکنیم که پیش از

این به انجام دادن آنها عادت نداشته ایم . تغییر میکنیم .

تجربه تغییر در ما تولید ترس میکند . اما اگر قرار باشد تغییر کنیم راهی برای

فرار از ترس وجود نخواهد داشت ...

شجاعت به معنای نداشتن ترس نیست . بلکه اقدام به عملی با وجود ترس

است . یعنی حرکت به سوی ناشناخته ها ـ آینده و مبارزه با مقاومتی که

زاده ترس است .

رشد روحی و بنابراین عشق معمولا مستلزم شجاعت و خطر کردن است .

عشق در آغاز نیازمند نیروی عاطفی است . ما فقط می توانیم کسی یا

کاری یا چیزی را دوست داشته باشیم که به گونه ای برای ما مهم باشد .

اما خطری که در نیرو گذاری عاطفی ما را تهدید میکند از دست دادن آن

موجود یا شخص یا کار و یا طرد شدن از سوی آن است .

اگر دست دوستی به سوی انسانی دیگر دراز کنیم - اگر به کاری که مورد

علاقه ماست دست پیدا نکنیم و ... این خطر وجود دارد که به آن نرسیم و

ما را دردمند تر از گذشته تنها به حال خود رها سازد .

هر موجود زنده ای چه انسان - حیوان و گیاهی را دوست داشته باشیم

روزی می میرد .

به هر کسی اعتماد کنیم ممکن است ما را برنجاند .

به هر کس متکی شویم روزی پشت ما را خالی خواهد کرد .

بهایی که برای نیرو گذاری عاطفی باید بپردازیم " رنج " است ...

اما نیرو گذاری عاطفی صرف عشق نیست . عشق بسیار متعالی تر از نیرو

گذاری عاطفی است .

اگر کسی مصمم است با خطر رنج روبه رو نگردد و در دایره ای محدود و امن

خود را قرار دهد در ابعاد گوناگون رشد نخواهد کرد .

اما چاره ای جز انتخاب این راه وجود ندارد ... مگر زندگی نکردن پویا و یا اصولا

زندگی نکردن را انتخاب کرده باشیم .

به قول ناپلئون : زندگی جنگ است و بس . در حقیقت زندگی یک میدان

مبارزه است و باید با سختی های زندگی جنگید تا پیروز شد .

لذت زندگی در جنگیدن و تسلیم نشدن و پیروز شدن است . نه خود را به

طوفان حوادث سپردن .

ماهیت زندگی تغییر است . زندگی خود نوعی خطر کردن است . بنابراین ما

هر قدر عاشقانه تر زندگی کنیم در معرض مخاطرات بیشتری قرار خواهیم گرفت .

زمانی که حقیقتا عاشقیم مفاهیم را با قدرت بیشتری درک میکنیم که

دیگران از درک آن عاجزند .

عشق ورزیدن این خطر را دارد که محبت ما بی جواب بماند . اما این واکنش

نگران کننده نیست .

ما مهر می ورزیم چون از این کار لذت می بریم ... نه اینکه منتظر دریافت

پاسخ هستیم .

محبتی که توقع جبرانش را داشته باشیم عشق اصیل و واقعی نیست .

زندگی زیباست ...

baranobad — Mon, 14 Dec 2009 15:57:18 GMT

زندگی زیباست ...

آفتاب زندگی زیباست

با ترانه های دل نوازش

طلوع زندگی زیباست

با خاطره هایش

غروب زندگی زیباست

با تلخی ها و درد هایش

آری زندگی زیباست

زیبا تر از گل

زیبا تر از پروانه

اگر تو بخواهی...

تشکر از استاد بزرگوارم ...

baranobad — Mon, 14 Dec 2009 04:20:18 GMT

استاد بزرگوارم جناب آقای بیاتی بیان احساسم از حضور جنابعالی در وبلاگ ناچیز و ناقابل ام در قالب کلمات واقعا سخت و دشواره .... بابت اینکه با وجود مشغله کاری زیاد و گرفتاری های فراوان دقایقی از وقت ارزشمندتون رو صرف کردید و به اینجا تشریف آوردید بسیار سپاسگذارم . خوشحالم و افتخار میکنم که همچون گذشته لطف و بزرگواری شما و سایر اساتید فرهیخته ام همچنان شامل حال این دانشجوی کمترین سابقتون هست ...

همیشه همه تلاشم این هست که از محضر شما و سایر اساتید بزرگوار درس زندگی بگیرم .

سلامت و پایدار و سربلند باشین .

آرامش ذهن

baranobad — Sat, 12 Dec 2009 08:30:21 GMT

ما نمیدانیم چه چیز در زندگی ما را خوشحال میکند ...

فقط فکر میکنیم می دانیم ...

همه ما در زندگی صاحب چیزهایی شده ایم که تصور می کردیم ما را خوشحال می کند ولی

نکرده است ...

کسی که به دنبال شادی است شادی را فی النفسه هدف قرار میدهد و این فکر که می داند

چه چیزی او را خوشحال می کند از ذهن بیرون می کند ...

ما هرگز نمی دانیم یک ماه بعد - یکسال بعد و ... چه اتفاقی می افتد ...

آنچه که اکنون به دست آوردنش برایمان مهم است شاید بعدها اصلا به آن علاقه مند نباشیم .

هدف معجزه گر در هر موقعیتی " آرامش ذهن است " ....

هدف را جز خود آرامش روی چیزهای دیگر متمرکز کردن از نظر هیجانی مخرب است .

اگر هدف ما مثلا به دست آوردن شغل باشد خب اگر آن شغل را به دست آوریم خوشحال می

شویم ولی اگر آن را به دست نیاوریم دچار افسردگی می شویم . ولی اگر آرامش ذهن

هدفمان باشد اگر شغل را به دست آوریم خیلی خوشحال می شویم ولی اگر هم به دست

نیاوریم هنوز آرمش داریم ...

19 آذر ...

baranobad — Wed, 09 Dec 2009 03:53:18 GMT

۱۹ آذر تولد یک دوست عزیز و مهربان و بزرگواره ...

سالروز میلاد با شکوهت هزاران بار مبارک !

عید غدیر مبارک

baranobad — Fri, 04 Dec 2009 04:14:02 GMT

کعبه باطن ...

baranobad — Wed, 02 Dec 2009 06:06:18 GMT

بدان که خدای متعال در ظاهر کعبه بنا کرده که از سنگ و گل است و در باطن کعبه ای ساخته که از جان و دل است .

آن کعبه ساخته ابراهیم خلیل است و این کعبه بنا کرده رب جلیل .

آن کعبه منظور نظر مومنان است و این کعبه نظرگاه خداوند رحمان .

آن کعبه حجاز است و این کعبه راز .

آن کعبه اصناف خلایق است و این کعبه عطای حضرت خالق .

آن جا چاه زمزم است و این جا آه دمادم .

قصه عشق ...

baranobad — Wed, 25 Nov 2009 08:44:18 GMT

همیشه در میان آسمان دلم ستاره ای کوچک داشتم و آرزوهایم را روی بال فرشته ها می نوشتم .

دیروز که به ستاره ام سلام کردم با نگاهی پریشان به من نگریست ...

جویای علتش شدم . گفت : ( ترس از روزی دارم که دفتر دل را از یاد خدا بودن پاک کنی . )

با تبسمی شکسته به ستاره گفتم اگر تو در دل خدایی ... خدا در دل من است و جوانه های سیاهی

چنگ بر دلم نمی زند مگر این که (( او )) از من روی گرداند و مرا به حال خود واگذارد .

که این هم نا ممکن است ...